Nr 105/106 - LIPIEC/SIERPIEŃ 2011 Spis treści:
- Listy
- Kot w internecie
- Kto przygarnie
- WIELKA WYPRAWA AMORA
W drodze - Łukasz Montygierd-Łoyba - ROSYJSKIE BLACK and WHITE
Rasa - Marzanna Wasyłeczko - PONIEDZIAŁEK Z BUBĄ I ROGEREM
Z Jackiem Poniedziałkiem rozmawia Katarzyna Pielak - Wywiad - UWIERZ W POTEGĘ GROSIKA
Na pomoc - LWY LWOWA
Kot kustosza - Alicja Szubert-Olszewska - MÓJ JEST TEN KAWAŁEK TRAWNIKA
Powieść w odcinkach - Barbara Kubicka - KOT KTÓRY ZAUFAŁ..........
Poczet kotów - Barbara Ogonowska - ZWIERZAKI ZACZAROWANEGO OGRODU - CO W TRAWIE PISZCZY cz.2
Kocie opowieści - Maria Kaniewska - KOTY WARSZAWSKIEGO ZOO
IRBISY - CAŁKIEM MAŁE WIĘKSZE KOTY Reportaż - Barbara Sieradzan - WAKACYJNE FRUSTRACJE
Psychologia Kota - lek. wet. Dagmara Mieszkis-Święcikowska - SIR TYTUS
Koty i ludzie - Iwona Stobińska - LETNI ŁOWCA
Poradnik - dr n. wet. Sybilla Berwid - ZAPISANE W GENACH - rozmowa z prof. dr hab. Elżbietą Wirth-Dzięciołowską
Lekarz weterynarii - Barbara Sieradzan - KRÓTKA OPOWIASTKA
Koty i ludzie - Małgorzata Wróblewska-Bakaj - Plakat - zdj. Arkadiusz Jerzy Szachniewicz
- EZOTERYCZNE KOTY
Koty i ludzie - Karolina Bródka - PYZA NA KATOWICKICH DRÓŻKACH
Historie czytelników - Alina Jaworek - KOT NIETYPOWY
Konkursy - Karolina Talar - CYRYL SPEŁNIA MARZENIA
Relacja - Katarzyna Pielak - KOT I JEŻ W JEDNYM STALI DOMU
Historie czytelników - Magdalena Smęder - MŁODE KOTY
ZORRO I JEGO WIELKIE SZCZĘŚCIE Kocie opowieści - Ernest Zientarski KOT NA MATURZE Antologia kocich wątków - Dominika Warska, Paweł Auguściński KOTKI, KOTY, KOCURY Konkursy - Krystyna Kiszel GATTINI ITALIANI Wywiad - Kamila Wojciechowicz RAGDOLLE - KOTY Z BAŚNI Rasa - Marta Baranowska W SPRAWIE KOTA Konkursy PRZYGODY MIAŁKA Kocie opowiesci - Maja Przybysz MATRIX - KOT Z CHARAKTEREM Historie czytelników - Agata Dankiewicz MALWINKA - KOT 16/09 Historie czytelników - Basia Wysokińska DZIEŃ ZWIERZĄT W SUWAŁKACH Reportaż JA I MÓJ BRAT Komiks - Alicja Kołaczek - Miau Miau
- Konkursy
- Recenzje
- ZMANIEROWANY KOCUR
Felieton z kotem - Katarzyna Redmerska - CZŁOWIEK - TO BRZMI DUMNIE
Od redakcji - Magdalena Bielicka - Z ŻYCIA KOTÓW REDAKCYJNYCH
Od redakcji - Izabella Doniewicz - CZY CHCIAŁBYŚ PODRÓŻOWAĆ W PACZCE POCZTOWEJ?
Prawo - Ogłoszenia
- Krzyżówka i Prenumerata
|
 Człowiek to brzmi dumnie Człowiek. Istota posiadająca rozum, wiedzę. Potrafi się uczyć, rozwijać, tworzyć. Potrafi doceniać piękno. Niestety, potrafi też niszczyć, kraść, zabijać. Od chwili kiedy przynależę do społeczności facebooka, codziennie „bije dzwon" czarnych stron człowieczeństwa. Codziennie czytam o dramatach zwierząt maltretowanych, porzucanych, wyrzucanych z samochodów, zabijanych itd. Ciarki mnie przechodzą, kiedy myślę, że to dopiero początek wakacji. Co będzie dalej? Strach się bać! Po co ludzie decydują się na posiadanie zwierzaka, jeśli nie zastanawiają się, co z nim zrobią w czasie wyjazdów, choroby czy narodzin dziecka. Ten brak odpowiedzialności przeraża. Sam fakt, że należymy do gatunku homo sapiens, jak widać wcale nie jest powodem do dumy. „Zachowujesz się jak zwierzę" - słyszę wcale nierzadko. Otóż to oczywista nieprawda! Zwierzę świadomie nie zadaje cierpień, nie krzywdzi i nie zabija. Należy do natury, nawet jeżeli dzieli z nami tylko skrawek przestrzeni. Zwierzak jest niewinny - kocha, ufa, człowiek staje się jego światem. A co robi ten homo sapiens? Ta jednostka (nie) myśląca często traktuje go... jak drugiego człowieka. Nie masz się na kim wyżyć - uderz w zwierzaka, nie masz się na kim zemścić - mścij się na nim. Zwierzę zawsze wybaczy, bo zwierzę nie zna uczucia zemsty, pojęcia odwetu, nie morduje dla zabawy, nie rani bez powodu drugiego - te „przywileje" należą do homo sapiens. Szkoda, że ludzie nie są świadomi podstawowych praw, którymi rządzi się przemoc, a warto zdać sobie z tego sprawę. Przemoc się powtarza. Przemoc rodzi przemoc. Przemoc sama nie ustanie - mamy obowiązek się jej przeciwstawiać. I ostatnie: sprawcy przemocy to tchórze. Sprawdź to sam - maleją wobec prawdziwej siły. Oswajając zwierzęta, biorąc je pod swój dach, stajemy się za nie odpowiedzialni. Bez nas sobie nie poradzą. Szczególnie te bezdomne, zranione, porzucone. Myślę tutaj o nas jako o ludzkiej społeczności - tu chodzi o coś więcej, niż tylko osobista odpowiedzialność za naszego domowego zwierzaka. Choć i tej osobistej - jak widać gołym okiem - trudno sprostać. To wielka sprawa, że miłośnicy zwierząt stanowią tak ogromną grupę w społeczności facebookowej, że powstają coraz to nowe wątki pomocowe dla zwierzaków. Informacje przepływają tutaj niezmiernie szybko. Wierzę, że cierpienie czworonogów, ich tragedie w końcu przebiją się przez nieczułość, bezmyślność i zwyczajną głupotę tych, którzy dotąd bezzasadnie nazywają siebie homo sapiens. Na facebooku chciałabym znajdować tylko ogłoszenia: dam dom kotu, poszukuję przyjaciela... na dobre i na złe.
Magdalena Bielicka - redaktor naczelna
|