Zadzwoń do nas: (22) 844 19 84 / (22) 844 80 77 / 665 777 244 Email: kociesprawy@kociesprawy.pl

Nie masz jeszcze prenumeraty naszego magazynu?  Zamów

ŻYWIENIE STARSZYCH KOTÓW – cały tekst

KOCIE SPRAWY NR 160 – LUTY 2016

Tekst i zdjęcie: dr n. wet. Agnieszka Kurosad – Katedra Chorób Wewnętrznych z Kliniką Koni, Psów i Kotów, Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu

Właściwa pielęgnacja oraz odpowiednie żywienie sprzyjają długowieczności naszych kotów. W ich życiu można wyróżnić cztery okresy: wzrostu, dorosłości (do 6 roku życia), dojrzałości (od 7 do 12 roku życia) oraz starości (12 lat i powyżej).
Niemniej jednak należy pamiętać, że wiek chronologiczny nie zawsze pokrywa się z wiekiem fizjologicznym. Dlatego też w przypadku kota starszego ważne jest dostosowanie odpowiedniej diety do jego aktualnego zdrowia. Szczególnie istotne jest, by nie wprowadzać na siłę niepotrzebnych zmian w żywieniu i rutynie dnia. Jeżeli jednak są one konieczne, należy robić to stopniowo i bardzo powoli.

Zapotrzebowanie na energię u starszego kota spada wraz z wiekiem, ale tylko do 10–12 roku życia. Dlatego przez pierwsze lata dorosłości i dojrzałości pupila należy zapobiegać jego nadwadze i otyłości, a powyżej 10–12 roku życia – utracie masy mięśniowej. Wiąże się to między innymi z zależną od wieku redukcją zdolności organizmu do trawienia tłuszczów i białek oraz możliwości ich wbudowania w jego struktury. Dokładne badania wykazały, że zdrowy geriatryczny kot ma o około 1/3 masę ciała mniejszą niż osobnik dorosły
. Niemn
iej jednak spadek masy ciała może wynikać również ze związanej z wiekiem utraty apetytu, spowodowanej zmniejszeniem zdolności do odczuwania bodźców smakowo-zapachowych, problemów stomatologicznych lub współistniejących chorób (np. przewlekłej niewydolności nerek), wpływających ujemnie na łaknienie.
Warto również pamiętać o nadczynności tarczycy, charakterystycznej dla osobników geriatrycznych – jeden z jej objawów to znaczny spadek masy ciała. Dlatego właśnie tak ważne w przypadku starszych kotów jest monitorowanie ich wagi i apetytu.

Kot to idealny mięsożerca – cały jego metabolizm opiera się na białku. Wysoka specjalizacja kotowatych w kierunku wykorzystania białek pozwala na ich zużycie nie tylko jako substancji budulcowej, ale i energetycznej. I to właśnie z glukogennych aminokwasów w wątrobie produkowana jest niezbędna dla komórek glukoza.
Ponieważ wraz z wiekiem zmniejsza się zdolność do trawienia i przyswajania składników odżywczych, zaleca się zwiększenie ilości tych składników i, co ważniejsze, strawności. Oczywiście nie dotyczy to osobników, u których określona jednostka chorobowa (np. przewlekła niewydolność nerek) wymusza ograniczenie tego składnika. Zaleca się, aby zawartość białka w karmach dla zdrowego kociego seniora oscylowała w granicach od 30 do 45 proc. suchej masy, ze strawnością nie mniejszą niż 87–90 proc.

Ograniczone wykorzystanie przez koty węglowodanów pokarmowych powoduje, że głównym (poza białkiem) źródłem energii jest tłuszcz, którego zawartość w karmie może sięgać od 18 do 25 proc. suchej masy. Ponieważ kot, ze względu na brak enzymów delta 5 i 6-desaturaz, nie jest w stanie produkować endogennie kwasu arachidownowego, bardzo ważne jest, aby jego dieta zawierała zarówno źródło tłuszczu pochodzenia zwierzęcego (kwas arachidownowy), jak i roślinnego (wielonienasycone kwasy tłuszczowe).
Szczególne znaczenie w diecie osobników geriat
rycznych ma kwas gamma-linolenowy (GLA), który wpływa korzystnie na płynność błon lipidowych, a więc i odżywianie organizmu, i samej skóry. Bogatym jej źródłem jest olej z ogórecznika, wiesiołka czy nasion dzikiej porzeczki.
W przypadku starzejącego się organizmu często mamy do czynienia z bezobjawowo toczącym się procesem zapalnym oraz narażeniem na niekorzystne działanie wolnych rodników. Polecane jest wpr
owadzenie do diety geriatrycznego kota kwasów z grupy Omega-3, głównie kwasu dokozaheksaenowego oraz eikozapentaenowego o silnych właściwościach przeciwzapalnych w połączeniu z antyoksydantami (np. witamina E, C, flawonoidy, beta-karoteny itp). Można wyszukać produkt, który ma powyższe substancje w składzie lub stosować je w postaci gotowych suplementów diety (np. preparaty zawierające kwasy omega 3-6, olej z ogórecznika, rybi, cynk, witaminy z grupy B, E, A, D).

Bardzo często u starszego kota obserwujemy zmniejszenie aktywności fizycznej. Może ona wynikać z postępujących zmian zwyrodnieniowych i/lub dużej bolesności z tym związanej. Dlatego wykorzystuje się silnie przeciwzapalne działanie kwasów z grupy Omega-3 z antyoksydacyjnymi właściwościami niektórych witamin (np. wit. C, E, beta-karotenów) lub innych nutraceutyków (polifenole, tauryna itp.), by wzmocnić działanie substancji wspomagających regenerację stawów (kolagen i jego pochodne). Ograniczona aktywność kota, połączona z niewielką ilością wypijanej wody powoduje często problemy z przewodem pokarmowym (koprostaza) oraz z drogami moczowymi. Dlatego wskazana jest wysoka strawność pokarmu oraz zasiedlenie przewodu pokarmowego przez właściwą mikroflorę (Enterococcus faecium, Lactobacillu, Bifidobacterium itp.).

Warto jednak korzystać ze specjalistycznych preparatów, które zawierają odpowiednio wysoką ilość korzystnych drobnoustrojów w stosunku do ich śladowych ilości zawartych np. w jogurtach.
Prócz najważniejszej sprawy w żywieniu kociego seniora, jaką jest, jak już wspomniałam, dobór odpowiedniej diety do jego stanu zdrowia z możliwie jak najmniejszymi modyfikacjami, nie można też zapomnieć o składnikach witaminowo-mineralnych. Zazwyczaj dodawane są one do pokarmu w niewielkich ilościach, ale pełnią kluczową rolę w bilansowaniu diety i prawidłowym funkcjonowaniu organizmu.

Podsumowując temat diety kociego seniora, należy przede wszystkim pamiętać, że powinna być ona dobrana do aktualnego stanu zdrowia z minimalnie najmniejszą możliwą ilością modyfikacji dietetycznych, jakie można wprowadzić bez uszczerbku dla zdrowia seniora.