Zadzwoń do nas: (22) 844 19 84 / (22) 844 80 77 / 665 777 244 Email: kociesprawy@kociesprawy.pl

Nie masz jeszcze prenumeraty naszego magazynu?  Zamów

PODSTĘPNY FIP – Tekst: Lek. wet. Gabor Płoszay

KOCIE SPRAWY NR 186 – KWIECIEŃ 2018

Tekst:
Lek. wet. Gabor Płoszay,
Kierownik techniczny w laboratorium weterynaryjnym Lab Services Ltd, Watford, Wielka Brytania


Mimo nieustannego rozwoju diagnostyki lekarze weterynarii często spotykają się w swojej praktyce z niejednoznacznym wynikiem przy rozpoznawaniu chorób. Przyczyn mylnej diagnozy może być kilka. Podstępna choroba daje czasem tzw. objawy niespecyficzne, które mogą zmylić nawet najlepszego lekarza. Przez objawy te rozumie się zespół reakcji organizmu, które występują w przypadku wielu innych problemów ze zdrowiem.
Przykładem tego typu objawów mogą być zmiany w morfologii krwi, bolesność kończyn, nadmierna wokalizacja lub podwyższony poziom enzymów wątrobowych.

Istotną przeszkodą związaną z diagnostyką chorób naszych czworonożnych przyjaciół jest niestety dostępność i cena testów diagnostycznych, stąd znalezienie rzadkiej choroby metabolicznej lub zdiagnozowanie infekcji zmutowanym wirusem nie zawsze jest proste.

Przykładem niezwykle podstępnej choroby u kotów jest zakaźne zapalenie otrzewnej, czyli FIP. To choroba powodowana przez koronawirusy, a dokładnie – zmutowany wirus, który w formie niezmienionej nie daje objawów chorobowych.

Najbardziej wrażliwe na zakażenie FIP-em są koty w wieku do trzeciego roku życia, choć może on zaatakować kota w każdym wieku. Mimo że przebieg choroby jest bardzo gwałtowny, objawy mogą być niewidoczne nawet przez lata. Szeroko rozumiany stres przyczynia się do przejścia choroby w fazę objawową.
Kotem ze stwierdzonym FIP należy zajmować się w odmienny sposób. Trzeba go niestety izolować od jego kocich przyjaciół – choroba przenosi się bowiem za pośrednictwem odchodów i kot łatwo może roznosić mikroskopowe zanieczyszczenia. Zdecydowanie należy też zadbać w tym przypadku o dobre żywienie kota, mając na uwadze stan jego wątroby oraz układ immunologiczny. Jest to szczególnie ważne, gdyż po wystąpieniu objawów rokowania nie są raczej dobre, choć zdarza się, że koty z wirusem FIP żyją w dobrym zdrowiu wiele lat (znany jest przypadek kota birmańskiego, który żył z tą chorobą aż sześć lat).

Podstawowa diagnostyka u zwierząt z FIP związana jest z właściwym opisem zespołu objawów. Stwierdza się zmianę funkcjonowania wątroby, nerek, układu nerwowego, wodobrzusze, powiększenie węzłów chłonnych, żółtaczkę. Wiele z tych objawów może być jednak niespecyficznych. Zarówno FIP może być niezdiagnozowany, jak i przyczyną objawów może się okazać zupełnie inna choroba.

Zdecydowanie skuteczniejszym badaniem jest badanie oparte o metody serologiczne – wykrywanie odpowiedzi immunologicznej organizmu na wirusa oraz metody biologii molekularnej. Pierwsza z tych metod jest znacznie bardziej dostępna. Co ważne, głównie tymi metodami jesteśmy w stanie wykryć infekcje u zwierzęcia, które nie wykazuje objawów chorobowych.

Najskuteczniejsza w walce z chorobą jest jednak profilaktyka, która ogranicza rozprzestrzenianie się infekcji oraz umożliwia opiekunowi odpowiednią opiekę nad kotem, zanim wystąpią jakiekolwiek objawy choroby.