Zadzwoń do nas: (22) 844 19 84 / (22) 844 80 77 / 665 777 244 Email: kociesprawy@kociesprawy.pl

Nie masz jeszcze prenumeraty naszego magazynu?  Zamów

KAMICA SZCZAWIANOWO-WAPNIOWA – Tekst: lek. wet. Anna Klimczak

NIEBEZPIECZNE OKSALATY
Tekst: Lek. wet. Anna Klimczak

Struwity i oksalaty
Obecność kamieni w układzie moczowym u kotów jest zjawiskiem bardzo częstym. Mamy w nim do czynienia z fosforanami amonowo-magnezowymi, zwanymi również struwitami, a także ze szczawianami wapnia, inaczej nazywanymi oksalatami.
Z oksalatami spotykamy się w praktyce klinicznej coraz częściej. Do ich występowania mogą przyczyniać się preparaty obniżające pH moczu lub zbyt długie stosowanie specjalistycznych karm weterynaryjnych bez konsultacji z lekarzem weterynarii.
Niestety kwaśne środowisko w dużym stopniu sprzyja wytrącaniu się kryształów szczawianowych, aczkolwiek można je spotkać również w odczynie obojętnym i zasadowym moczu.
W przeciwieństwie do struwitów, szczawiany wapnia są nierozpuszczalne. Mogą się pojawić u kotów każdej rasy i w każdym wieku. Niektóre rasy wydają się bardziej predysponowane do występowania oksalatów. Są to przede wszystkim ragdolle, brytyjczyki, maine coony i persy. W takim samym stopniu obserwuje się je zarówno u kocurów, jak i u kotek, natomiast częściej u osobników otyłych.

Miska pełna wody
Za czynniki sprzyjające wystąpieniu kamicy szczawianowej uważa się: zaburzony metabolizm wapnia prowadzący do podwyższonego poziomu wapnia we krwi, niedobór witaminy B6, zwiększoną zawartość szczawianów w diecie lub wrodzony defekt metabolizmu szczawianów. Powstawaniu złogów mineralnych sprzyja nadmierne zagęszczenie moczu. W związku z tym bardzo ważnym aspektem profilaktyki jest zachęcanie pupila do picia wody, a w szczególności takiej o niskiej zawartości wapnia.

Więcej przeczytasz w magazynie KOCIE SPRAWY NR 182-183 – GRUDZIEŃ 2017/STYCZEŃ 2018