Właściciele kotów często zastanawiają się nad tym, czy mruczka uda im się wyszkolić? Oczywiście, że tak. Kota można nauczyć wielu rzeczy. Oczywiście próbując wykorzystać drzemiący w mruczku potencjał edukacyjny, trzeba wykazać się nie tylko dużą dozą cierpliwości i konsekwencją w działaniu. Należy przede wszystkim uwzględnić różnice osobnicze w zakresie temperamentu i pojętności oraz to, że koty są drapieżnikami, istotami bardzo niezależnymi. Koty mają więc zupełnie odmienny charakter socjalny niż psy. Kot nigdy nie podporządkuje się w pełni swojemu opiekunowi. Zawsze będzie miał coś do powiedzenia. Na szczęście, nie wszystkie koty pozostaną oporne na szkolenie. Większość z nich będzie wykazywała podatność na ludzkie oddziaływanie.
Wyuczone zachowania
Czymże jest więc szkolenie? Szkolenie to nic innego jak kształtowanie pewnych zachowań u danego osobnika. W przypadku zwierząt zachowania takie są wpajane albo przez tresera (specjalistę), albo przez samego właściciela czworonoga. Z pomocy fachowców korzystają najczęściej właściciele psów. Z kolei opiekunowie kotów zazwyczaj sami podejmują trud szkolenia swoich czworonożnych podopiecznych. Szkolenie zwierząt może przyjmować różne formy. Może być też przeprowadzane w różnych celach. Wiele z wyuczonych zachowań jest dla zwierząt niezbędnych do właściwej koegzystencji z gatunkiem ludzkim. W przypadku kotów warto wymienić tutaj takie umiejętności jak: korzystanie z kuwety, chodzenie na smyczy, przychodzenie na zawołania, przechodzenie przez uchylne drzwiczki, zamontowane w drzwiach wejściowych, umożliwiające mruczkom wejścia i wyjścia do domu, kiedy tylko mają na to ochotę. Poza tym można koty przyuczyć siadania, pozostawania w miejscu, aportowania. Mruczki można nauczyć też wielu sztuczek. Między innymi machania łapką na do widzenia. A zatem w kotach drzemie dosyć duży potencjał edukacyjny. Trzeba go tylko umiejętnie wykorzystać.
Czym skorupka...
Szkolenie kota powinno rozpocząć się od małego. Współpraca z kociętami jest na ogół o wiele łatwiejsza i przyjemniejsza, niż z osobnikami dorosłymi, obarczonymi bagażem doświadczeń życiowych, czasem traumatycznych, i pasmem nawyków, nie zawsze pozytywnych. Na opory szkoleniowe najczęściej natrafia się ze strony osobników o naturze typowo introwertycznej oraz ze strony kotów wolnożyjących. Poza tym nie można oczekiwać od kota nauczenia się, a następnie wykonania przez niego rzeczy niemożliwych. Przede wszystkim chodzi tutaj o pewne zachowania, odruchy, które są sprzeczne z kocią naturą. Nie można też wymuszać na mruczku pewnych zachowań. W przeciwnym razie niewłaściwe obchodzenie się z kotem, zbyt duża ekspansywność ze strony opiekuna może zaszkodzić przyszłym relacjom na płaszczyźnie kot - właściciel. Zwierzę może zacząć unikać opiekuna, zachowywać się wobec właściciela atypowo, a nawet agresywnie. Dlatego, aby uniknąć tego typu scenariusza, należy zawczasu powziąć odpowiednie kroki i opracować właściwe metody szkoleniowe.
Lepsza marchewka niż kij
Najważniejsze jest wytworzenie w kocie przekonania, że pewne zachowania, które on wykonuje lub będzie wykonywał, skutkują samymi przyjemnościami. Kota należy tresować przy użyciu

Więcej przeczytasz w magazynie KOCIE SPRAWY  - Nr 96 październik 2010