Zadzwoń do nas: (22) 844 19 84 / (22) 844 80 77 / 665 777 244 Email: kociesprawy@kociesprawy.pl

Nie masz jeszcze prenumeraty naszego magazynu?  Zamów

TURECKA ANGORA

RADOŚĆ DLA OKA, MUZYKA DLA UCHA 

TEKST: KATARZYNA OBUKOWICZ NA PODSTAWIE ALBUMU „PIĘKNE KOTY”
ORAZ TEKSTÓW JOANNY KONIARSKIEJ
– LUNIKA*PL
ZDJĘCIA:
ALBUM „PIĘKNE KOTY”, WYDAWNICTWO BUCHMANN


Jak wygląda turecka angora? Dla większości jawi się jako śnieżnobiały kot o złocistych lub niebieskich oczach. Tymczasem, oprócz tej odmiany barwnej, występuje też wiele innych. Koty tej rasy bywają czarne, kremowe, szylkretowe, rude, a także dwukolorowe oraz pręgowane.


Te piękne długowłose koty są symbolem Turcji.
Zachwycają gracją i królewską postawą. Gdy coś im się nie podoba, okazują to bez wahania, prezentując prawdziwie kocią niezależność. Jednak bardzo kochają swoich opiekunów i potrafią wyczuwać ich nastroje. Są aktywne i inteligentne – przy odrobinie wysiłku można je przygotować nawet do udziału w zawodach agility.

 Pochodzenie
Turecka angora to rasa naturalna, podobnie jak maine coon czy syberyjczyk. Przed wiekami jej przedstawiciele zamieszkiwali dzisiejsze tereny Turcji i Iranu. Nazwa pochodzi od stolicy Turcji, Ankary, zwanej dawniej Angorą. To rasa tak stara, że krążą na jej temat legendy. Ponoć ukochana kotka proroka Mahometa była właśnie turecką angorą. Z kolei współcześni Turcy wierzą, że ich umiłowany przywódca, pierwszy prezydent Republiki Tureckiej, zmarły w 1938 r. Mustafa Kemal Ataturk, powróci w ciele białej angory o różnokolorowych oczach.
Pierwsze wzmianki o obecności kotów długowłosych, w tym prawdopodobnie również angor, w Anglii i Francji pojawiają się w XVI w., choć nie można wykluczyć, że na kontynent europejski przybyły z Bliskiego Wschodu już wcześniej, w czasach wypraw krzyżowych. Angory były bardzo lubiane i cenione na dworach królewskich i wśród arystokracji w XVIII wieku, zapewne ze względu na elegancki wygląd i wrodzony wdzięk oraz na długą, białą okrywę włosową, a także niespotykane u innych ras różnobarwne oczy. Koty te należały do ulubieńców Marii Antoniny oraz kardynała Richelieu. Jednak już sto lat później, wraz ze wzrostem popularności kotów perskich (dla których hodowli stanowiła podstawę genetyczną), angora zaczęła tracić na popularności, a sytuacji nie poprawiały krzyżówki z innymi kotami długowłosymi. Te czynniki spowodowały, że na początku XX wieku kotom angorskim groziło wyginięcie. Na szczęście władze Turcji doszły do wniosku, że koty te są skarbem narodowym i wprowadzono program odbudowy rasy w ramach hodowli w ogrodzie zoologicznym w Anka
rze.

Więcej przeczytasz w magazynie KOCIE SPRAWY NR 143 – WRZESIEŃ 2014