Tekst Ewa Kosycarz  Hodowla Maine Coon and Norwegian Forrest Gatta*PL
Magazyn KOCIE SPRAWY - Nr 90 KWIECIEŃ 2010

Norweski Leśny to kot, obok którego nie sposób przejść obojętnie.
Kot pełen tajemniczości, czarujący nas swoim wyglądem. Wybitnie inteligentny, sprytny i ceniący niezależność. Niezwykła uroda, temperament i tajemnicze pochodzenie sprawiły, że kot ten zagościł w wielu polskich domach.
Do dziś nie jest znane dokładne jego pochodzenie, wiadomo jednak, że po raz pierwszy osobniki tego gatunku odkryto w Skandynawii. Już w starych legendach i podaniach Północy można było natrafić na ich ślad. Stare źródła podają, że koty te przybyły wraz z wikingami, a trudny skandynawski klimat przez wieki selekcjonował je tak, aby przystosowały się i przeżyły w tym wyjątkowo surowym środowisku.
W latach trzydziestych naszego stulecia w Norwegii podjęto prace nad utworzeniem rasy, jednakże wybuch II wojny światowej przerwał je na wiele lat. Ponownie podjęto je w latach 60., jednak nie wszystkie koty żyjące w Norwegii odpowiadały wyobrażeniom o rasie.
Protoplastą opracowania standardu rasy został kocur mieszkający w hodowli Else Nylund - Pan's Truls, bury pręgowany z białym.
W 1972 roku kot Norweski Leśny został uznany przez norweskie związki za samodzielną rasę, otrzymując tymczasowy standard oraz nazwę „Norsk Skogkatt".
W roku 1977 rasa została ostatecznie uznana przez Międzynarodową Federację Hodowców Kotów (FIFe) i tak oto koty Norweskie Leśne podbiły cały świat.
Początkowo eksport tych wspaniałych kotów był znacznie ograniczony przez Norwegów, a przepisy eksportowe bardzo surowe. Urokowi tych zwierząt uległo wielu hodowców z całego świata, w tym także z Polski.

Trudno nie ulec urokowi tego kota o pięknym i dzikim wyglądzie. Jest duży i muskularny. Jego futro składa się z dwóch rodzajów włosa: wierzchniego, długiego, nie przepuszczającego wody oraz spodniego tzw. podszerstka, dającego dużo ciepła. Właśnie dzięki takiemu „ubraniu" koty te mogą przetrwać mroźne zimy w surowym norweskim klimacie, i nie tylko. Głowę w okolicach szyi otacza gruba kryza, tzw. kołnierz najbardziej wyraźny w porze zimowej. Pędzelki w uszach oraz duże poduszki łap, z obfitymi kępkami włosów między palcami, dodają mu nie tylko uroku, ale również pomagają w utrzymaniu ciepła. Wyjątkowego wyglądu kota dopełnia potężny, bardzo puszysty ogon. Uwagę zwraca też trójkątna głowa średniej wielkości z długim prostym nosem oraz wysoko osadzone uszy, często zakończone tzw. tufkami. Oczy Norwega mają kształt migdałów i powinny być lekko skośne, natomiast ich kolor może być dowolny, jednak powinien pasować do barwy futra. Mocne pazury bez trudu umożliwiają mu wspinanie się nie tylko po drzewach, ale też i skałach.
Kot Norweski Leśny to wspaniały „kompan" dla człowieka, lecz potrzebuje też przestrzeni.
Jest bardzo przyjacielski a zarazem czujny, wyjątkowo inteligentny i komunikatywny, co doskonale
mu ułatwia przystosowanie się do warunków w nowym domu. To wesoły kot o żywym usposobieniu, lubiący bliski kontakt z człowiekiem.
Jak na towarzysza wikingów przystało, nie boi się niczego i nikogo, a jego instynkt łowiecki jest silnie rozwinięty - dlatego też nie powinien być wypuszczany bez opieki, a okna i balkony muszą być solidnie zabezpieczone.
Pierwsza para kotów Norweskich Leśnych przybyła do Polski w 1990 roku, sprowadzona przez Irenę i Henryka Nalewaj z Plewisk koło Poznania. Był to kocur Satyr's Bernkassel oraz kotka Julia af Skogasen. Kilka lat jednak trwało, zanim kolejne koty tej rasy zagościły w Polsce. Sześć lat później z Holandii przyjechał Bergansius Sardanas i to ten kot oraz jego właściciel i hodowca - Roman Grabara wielki miłośnik i znawca, rozbudzili zainteresowanie tymi kotami. Koniec roku 1997 to przyjazd pięknego kocura Golden Delicious Felis Jubatus, sprowadzonego przez Annę Czerwińską, który na wystawach czarował swoją urodą nie tylko sędziów, ale również gości.
Potem poszło już szybko.
Niezwykła uroda, temperament i tajemnicze pochodzenie sprawiły, że kot ten zagościł w wielu polskich domach, w polskich hodowlach.

Nastąpił rozkwit hodowli kota Norweskiego Leśnego. Był to okres, kiedy do Polski zostało sprowadzonych z zagranicy dużo kotów tej rasy. Hodowcy polscy mogą się poszczycić wieloma >> sukcesami w zdobywaniu tytułów swoich kocich ulubieńców. Nie sposób pominąć tu wspaniałego, pełnego ekspresji kocura EC
D'Afjord's Cyrano DSM DM, który już za swojego życia stał się legendą. Wyniki osiągane przez niego na wystawach zaliczały go do czołówki kotów tej rasy w Polsce. Cyrana już nie ma z nami, ale pozostała pamięć o nim!
Wypadałoby też wspomnieć o pierwszym kocie Norweskim Leśnym urodzonym w Polsce z polskim przydomkiem, który na organizowanej raz w roku, bardzo prestiżowej Światowej Wystawie Kotów Rasowych, tym razem w październiku 2007 r. w Bratysławie, zdobył tytuł najwyższy z możliwych, zostając World Winnerem 2007. To młodziutki pięciomiesięczny kocurek PL*Gatta Innar, mający już w swoim młodym dorobku tytuł Junior Winner. W ogóle nasze Norwegi w konfrontacji z ich zagranicznymi kuzynami wypadają całkiem dobrze, a czasami wręcz znakomicie.

I tak oto obchodzimy 20-lecie hodowli kota Norweskiego Leśnego w Polsce.
Rok 2010 to rok jubileuszowy, którego obchody zapoczątkował norweski bal na styczniowej wystawie w Warszawie. Kolejny etap tej miłej rocznicy to II Mistrzostwa Polski Kotów Norweskich Leśnych organizowane w Kościanie, również w trakcie wystawy. Organizatorem wystawy jest klub Felis Posnania.
Mistrzostwa odbędą się 1 maja br., a ich końcowym efektem będzie wybór norweskiego mistrza kraju. Współorganizatorem mistrzostw jest Klub Hodowców i Miłośników Kotów Norweskich Leśnych AGNAR.

Powrót do: Czytelnia


Rasy kotów
- artykuły z
KOCICH SPRAW