Tekst i zdjęcie Karolina Jahn
www.principessa.com.pl  

Kot bengalski to jedyna cętkowana rasa, wywodząca się bezpośrednio od dzikiego przodka - leoparda azjatyckiego. Bengal nazywany był kiedyś „kotem monetowym", ze względu na jego cętki przypominające chińskie monety. Znany był również jako Kot chiński, Kot Elliota, Kot jawajski oraz Kot z Wagati. Dzisiaj zgodnie uważa się, że wszystkie te nazwy odnoszą się do jednego gatunku.

Koty mają w sobie magię, trudną do opisania. Sprawiają, że nasze życie staje się bogatsze, a my sami wrażliwsi i łagodniejsi. Zawsze otaczałam się zwierzętami, które potrzebowały pomocy. Najukochańsze były te ze schroniska. Aż nagle, do domu zawitał długo oczekiwany i poszukiwany... kot bengalski! Zawsze pragnęłam stworzyć hodowlę kotów, ale przez długi czas nie mogłam się zdecydować na określoną rasę. Teraz jestem pewna - tylko Bengale.
Koty bengalskie są obecnie jedną z najszybciej zyskujących na popularności ras kotów. W ciągu zaledwie dwóch dekad rasa ta z zupełnie nieznanej, znalazła się w czołówce najbardziej pożądanych. Co sprawia, że Bengale są tak intrygujące? Czy jest to kwestia ich fascynującego, dzikiego pochodzenia? Czy też unikatowe umaszczenie, nadające im wygląd miniaturowego, czającego się lamparta? Niektórzy właściciele uwielbiają Bengale ze względu na ich inteligencję i sposób, w jaki przywiązują się do swoich właścicieli. Najprawdopodobniej połączenie tych szczególnych cech stanowi o ich atrakcyjności.
Historia rasy
Do stworzenia tej rasy wykorzystano początkowo egipskiego kota mau oraz inne krótkowłose koty domowe. Po wielu latach krzyżówek, chowu wsobnego oraz hodowli selektywnej, została wyłoniona nowa rasa kotów domowych, czyli kot bengalski - nazwany tak ze względu na naukowe określenie lamparta azjatyckiego - Prionailurus Bengalensis.
Kot bengalski jest zarejestrowanym gatunkiem kotów domowych. Celem było stworzenie rasy sprawiającej wrażenie dzikiego kota, zrazem cechującej się oddaniem właściwym najłagodniejszym kotom domowym.
Przez lata miało miejsce wiele krzyżówek kota bengalskiego z kotami domowymi. Pierwsza z nich miała miejsce w Stanach Zjednoczonych. Pani Jean Mill z Arizony w 1983 r. zarejestrowała nabyte okazy w rejestrze TICA (międzynarodowe zrzeszenie właścicieli kotów) oraz ich potomstwo, domowe koty z brązowymi cętkami, rodowodu Millwood Finally Found.
Kot bengalski został po raz pierwszy zaprezentowany na wystawie kotów w 1985 r. i wywarł wielkie wrażenie. Inni hodowcy zakładali rodowody i wprowadzali swoje koty bengalskie do rejestru TICA.
Do hodowli kotów bengalskich wykorzystano różne rasy kotów domowych, z których preferowaną rasą był egipski kot mau. Uważano wówczas, iż mau ma najwięcej wspólnego z kotem bengalskim, mając najmniej genów recesywnych. Inne rasy, których użyto w programach hodowlanych, to m.in.: Ocicat, kot abisyński, kot bombajski oraz kot brytyjski krótkowłosy.
Dziedzictwo przodków
Cechy dzikości, które przetrwały w kocie bengalskim, to wyostrzony słuch, wzrok, zwinność, dobrze zbudowane ciało, wyjątkowa pewność siebie oraz wysoki poziom inteligencji. Dodatkowo rasa ta zachowuje geny nieznane pozostałym rasom domowym. Między innymi jest to gen odpowiedzialny za ultramiękką, jedwabistą sierść z właściwym jej złotym
połyskiem; niezwykłe wzory, tendencję do poziomego stykania się cętek i zazwyczaj jasną okolicę brzucha.

Więcej przeczytasz w magazynie KOCIE SPRAWY - Nr 96 październik 201010

Powrót do: Czytelnia


Rasy kotów
- artykuły z
KOCICH SPRAW