Zadzwoń do nas: (22) 844 19 84 / (22) 844 80 77 / 665 777 244 Email: kociesprawy@kociesprawy.pl

Nie masz jeszcze prenumeraty naszego magazynu?  Zamów

LUKROWANE OBRAZY – Henriëtte Ronner-Knip


Tekst: Alicja Szubert-Olszewska,
Obrazy:
Henriëtte Ronner-Knip

Styl „sweet” spełnia sny swoich adherentów niejako a priori. Jest sztuką spełniania marzeń w większym stopniu niż jakikolwiek inny rodzaj plastyki – może z wyjątkiem kiczu, który w kierunku uszczęśliwiania odbiorców idzie najdalej. „Sweet” utwierdza widza w jego preferencjach, stereotypach i przyzwyczajeniach – buduje dla niego świat ułatwiony, bez ryzyka, stresu i napięć. Królestwo zwizualizowanych pragnień i pięknego pozoru – świat szczęśliwej bezrefleksyjności. „Sweet” mówi słodko: wszystko będzie dobrze.



Sztuka taka oparta jest na dość powierzchownej narracji i znanej logice wizualnej, przesycona pogodą, serwująca łatwe i miłe treści. Oferuje zapomnienie o niebezpiecznym świecie zewnętrznym, jest jak wygodny fotel, w którym można odpocząć od dręczących tematów i wielkich problemów. Styl ów rozwinął się na bazie biedermeieru i podobnie jak on ofiarowywał odbiorcom łatwe uczestnictwo w sztuce. W podobny sposób wykorzystywał też wrodzone i niemożliwe do wykorzenienia skłonności ludzkiej natury do eskapizmu i do tworzenia miłych, infantylnych fikcji.
 Dla artystów należących do przedstawicieli tego kierunku najważniejsza jest reakcja publiczności i to właśnie jej gustom podporządkowują swoje dzieła. Tematy, które podejmują, nasycone są optymizmem, zalecają się ogólnie akceptowalną urodą i błogim nastrojem. Dotyczy to także natury – fauny w szczególności. Ulubionymi bohaterami stylu „sweet” są więc małe, miłe zwierzątka, kotki i pieski, które wyobrażane są najczęściej w bezpiecznych i przytulnych wnętrzach. Natura w takim ujęciu jest przewidywalna, uporządkowana, no i oczywiście słodka.
W XIX wieku taka przesłodzona animalistyka była bardzo rozpowszechniona w całej Europie. W kocich „słodkich tematach” specjalizowali się: Julius Adam, Horatio H. Couldery (jego malarstwem zachwycał się sam John Ruskin), Arthur Heyer, Louis Eugene Lambert, Jules le Roy, William Henry Trood. Najwcześniej jednak ten typ malarstwa zaczęła uprawiać kobieta, Henriette Ronner-Knip.

Henriette Ronner-Knip urodziła się w Amsterdamie w 1821 r.
Od 1870 r. mieszkała w Brukseli.



Więcej przeczytasz w magazynie KOCIE SPRAWY Nr 146-147 – Grudzień 2014/Styczeń 2015

Więcej prac Henriëtte Ronner-Knip w dodatku „Młode Koty”